Fərdi məlumatlar ölkədə qalmalıdırmı?

Əsas sənəd 11 may 2010-⁠cu il tarixli 998-⁠IIIQ nömrəli «Fərdi məlumatlar haqqında» Qanundur, 2014 və 2018-⁠ci illərdə dəyişikliklər edilib. Qanunu 2026-⁠cı ilin oktyabrına olan mətni ilə oxuduq. Qısa cavab: qanun hər sistemin bütün məlumatları ölkədə saxlamasını tələb etmir, amma məlumatın xaricə ötürülməsinə aydın şərtlər qoyur və fərdi məlumat sistemlərinin dövlət qeydiyyatını tələb edir.

Qanun nə deyir

• 14-⁠cü maddə: Azərbaycanın milli təhlükəsizliyinə təhlükə olduqda və ya qəbul edən ölkənin qanunvericiliyi məlumatı eyni səviyyədə qorumadıqda məlumatın xaricə ötürülməsi qadağandır.
• Həmin maddə: şəxsin razılığı varsa və ya onun həyatını və sağlamlığını qorumaq lazımdırsa, ötürmə qorunma səviyyəsindən asılı olmayaraq mümkündür.
• 15-⁠ci maddə: fərdi məlumatların informasiya sistemləri dövlət qeydiyyatına alınmalıdır; qeydiyyatsız toplamaq və emal etmək qanunda sadalanan istisnalardan başqa qadağandır.
• Ötürmə zamanı məlumatın təhlükəsizliyinə sahib və ya operator cavabdehdir.

Niyə bank və dövlət layihələrində yenə də Bakını seçirik

Bankların və dövlət podratçılarının öz təhlükəsizlik siyasətləri və tender şərtləri çox vaxt serverlərin Azərbaycanda olmasını tələb edir. Belə olanda yoxlama sadələşir: hansı ölkənin qanununun nə qədər qoruduğunu sübut etmək lazım gəlmir. 2022-⁠ci ildən bəri bank, dövlət və səhiyyə layihələrimizin hamısı Bakıdakı data mərkəzlərində və ya sifarişçinin öz serverlərində işləyir.

Layihədə nə edirik

• İlk iki həftədə sistemin hansı fərdi məlumatları saxladığını və hara ötürdüyünü cədvəldə yazırıq.
• Məlumat bazası və ehtiyat nüsxələr ölkədə qalır, ehtiyat nüsxələr şifrələnir.
• Loqlara və analitikaya ad, FİN, telefon yazılmır.
• Xarici xidmət lazım olanda (məsələn, e-poçt göndərişi) ona fərdi məlumat getmir və ya şəxsin razılığı alınır.

Bu məqalə hüquqi məsləhət deyil. Layihənizə hansı qaydaların aid olduğunu hüquqşünasınızla yoxlayın; qanunun rəsmi mətni e-qanun.az saytındadır.

Məlumatlar məqalənin tarixinə aiddir.